Ongeluk Boven Geluk
Val Thorens 2011 zit er helaas op, en is wat mij betreft veel te snel voorbij gegaan. Met een paar verrekte kniebanden en een irriterende voortand kwam ik zaterdagochtend na een vlotte busreis weer aan in Eindhoven, om vervolgens de trein naar huis te pakken terwijl ik half kreupel al mijn bagage op het perron sleepte. Toen ik uiteindelijk thuis was werd de pijn in mijn voortand een stuk erger en zeurender en het enige wat me toen nog van de pijn af kon houden was een aangebroken fles Southern Comfort die ik voor de wintersport had meegenomen. Toen ik zondagochtend wakker werd en in de spiegel keek schrok ik me rot, mijn hele gezicht was opgezet van een zwelling en ben meteen naar het ziekenhuis gegaan. Daar konden ze verder ook geen hoogte van de situatie nemen en hebben mij doorverwezen naar een tandheeldeskundige die op zondag ook spreekuur had. Uiteindelijk bleek er een infectie in mijn voortand te zijn ontstaan, dezelfde tand waar ik 9 jaar geleden een zenuwbehandeling heb laten doen en blijkbaar niet goed was afgewerkt. Het zou dus een enorme toeval zijn dat de infectie niets te maken zou hebben met de zwelling die over mijn hele gezicht was uitgezaaid. Ondertussen ben ik een paar dagen verder, 4 tandheel praktijken afgeweest en weet ik veel hoeveel antibiotica en pijnstillers naar achteren getikt. Geen fijne ervaring dus, maar de zwelling neemt langzamerhand af en kan ik donderdag al terecht voor de laatste behandeling die de bron van de infectie helemaal zou moeten verwijderen. Ik hou mijn hart vast, en ondertussen is het al weer tijd voor mijn volgende dosis aan amoxicilline. Het was me een aparte thuiskomst van een weekje snowboarden. Hopen dat het morgen beter is.
Blessed




