Habitat

Which is in fact, certainly not back in Holland. Een paar weken na het bericht dat ik geslaagd was, moest ik alsnog blokken om wat cijfers op te halen en ja dat waren er een hoop. Afgelopen maandag had ik mijn laatste onvoldoende opgehaald en zat ik compleet verslagen bij mijn opa en oma op het balkon, en zeiden dat ze voor een paar dagen met mijn oom mee varen op zijn binnenvaartschip. Op dat moment, had ik nog geen dag rust gehad maar ik was bang dat ik me de komende dagen kapot ging vervelen dus besloot ik mee te gaan (ja..). Gewoon een paar dagen mee, van Rotterdam naar Duisburg (Duitsland) varen en weer terug, nothing special, so I thought. Het was weer even wennen, als outcast van een schippersfamilie die al twee jaar geen voet meer aan boord van een schip had gezet maar ik moet zeggen dat ik dit enorm gemist heb. Ik bedoel, ik zie wel vaker een zonsopgang (meestal voordat ik naar bed ga) maar aan boord van een schip zie je zoiets vanuit een heel ander perspectief. Het is prachtig. Ik moest er opeens aan denken dat dit soort dingen een dagelijks en normaal voor me was, maar ik ben zo gewend geraakt aan het ‘wal leven’ dat ik het allemaal was vergeten. In de tussentijd is er nooit zoveel veranderd in de schipperswereld. Het internet is nog steeds fockop, het stadsleven is nergens te bekennen en ja ik ben soort van noodgedwongen op dezelfde plek te zitten. Op dit moment liggen we al een uurtje of 8 te wachten totdat het schip uitgeladen kan worden hier in Duisburg, maar het blijkt allemaal nog wat langer te duren. Kan ook niet even aan de wal nu om de boel te verkennen maargoed. Om eventuele verveling tegen te gaan had ik voor de zekerheid maar mijn laptop, mijn teken tablet en zowel mijn analoge als mijn digitale spiegelreflex camera meegenomen. Maar in principe was het niet nodig geweest, ik vermaak me prima hier. Weet je wat, ik denk dat ik hier nog een paar dagen blijf..